醉翁亭记 huánchújiēshānyěqíxīnánzhūfēnglínhèyóuměi环滁（chú）皆山也。其西南诸峰，林壑(hè)尤美。wàngzhīwèiránérshēnxiùzhělángyáyěshānxíngliùqī望之蔚然而深秀者，琅琊（lángyá）也。山行六七lǐjiànwénshuǐshēngchánchánérxièchūyúliǎngfēng里，渐闻水声潺（chán）潺而泻出于两峰zhījiānzhěniàngquányěfēnghuílùzhuǎnyǒutíngyìránlínyú之间者，酿泉也。峰回路转，有亭翼然临于quánshàngzhězuìwēngtíngyězuòtíngzhěshuíshānzhīsēngzhì泉上者，醉翁亭也。作亭者谁？山之僧智xiānyěmíngzhīzhěshuítàishǒuzìwèiyětàishǒuyǔkèláiyǐn仙也。名之者谁？太守自谓也。太守与客来饮yúcǐyǐnshǎozhézuìérniányòuzuìgāogùzìhàoyuē于此，饮少辄(zhé)醉，而年又最高，故自号曰zuìwēngyězuìwēngzhīyìbúzàijiǔzàihūshānshuǐzhījiānyě“醉翁”也。醉翁之意不在酒，在乎山水之间也。shānshuǐzhīlèdézhīxīnéryùzhījiǔyě山水之乐，得之心而寓之酒也。 ruòfúrìchūérlínfēikāiyúnguīéryánxuémíng若夫（fú）日出而林霏开，云归而岩穴（xué）暝huìmíngbiànhuàzhěshānjiānzhīzhāomùyěyěfāng（míng），晦（huì）明变化者，山间之朝暮也。野芳fāéryōuxiāngjiāmùxiùérfányīnfēngshuānggāojiéshuǐluò发而幽香，佳木秀而繁阴，风霜高洁，水落érshíchūzhěshānjiānzhīsìshíyěcháoérwǎngmùérguīsì而石出者，山间之四时也。朝而往，暮而归，四shízhījǐngbùtóngérlèyìwúqióngyě时之景不同，而乐亦无穷也。 zhìyúfùzhěgēyútúxíngzhěxiūyúshùqiánzhěhūhòuzhě至于负者歌于途，行者休于树，前者呼，后者yìngyǔlǚtíxiéwǎngláiérbùjuézhěchúrényouyě应，伛（yǔ）偻（lǚ）提携，往来而不绝者，滁人游也。línxīéryúxīshēnéryúféiniàngquánwéijiǔquánxiāngérjiǔ临溪而渔，溪深而鱼肥。酿泉为酒，泉香而酒lièshānyáoyěsùzáránérqiánchénzhětàishǒu洌（liè）；山肴（yáo）野蔌（sù），杂然而前陈者，太守yànyěyànhānzhīlèfēisīfēizhúshèzhězhōngyìzhě宴也。宴酣（hān）之乐，非丝非竹，射者中，弈者shènggōngchóujiāocuòqǐzuòérxuānhuázhězhòngbīnhuān胜，觥（gōng）筹交错，起坐而喧哗者，众宾欢yěcāngyánbáifàtuíránhūqíjiānzhětàishǒuzuìyě也。苍颜白发，颓（tuí）然乎其间者，太守醉也。 yǐérxīyángzàishānrényǐngsǎnluàntàishǒuguīérbīn 已而夕阳在山，人影散乱，太守归而宾kècóngyěshùlínyīnyìmíngshēngshàngxiàyóurénqùér客从也。树林阴翳（yì），鸣声上下，游人去而qínniǎolèyěránérqínniǎozhīshānlínzhīlèérbùzhīrénzhī禽鸟乐也。然而禽鸟知山林之乐，而不知人之lèrénzhīcóngtàishǒuyouérlèérbùzhītàishǒuzhīlèqílèyě乐；人知从太守游而乐，而不知太守之乐其乐也。zuìnéngtóngqílèxǐngnéngshùyǐwénzhětàishǒuyětàishǒu醉能同其乐，醒能述以文者，太守也。太守wèishuílúlíngōuyángxiūyě谓谁？庐陵欧阳修也。 本文来源：https://www.wddqw.com/doc/28fa82e6f08583d049649b6648d7c1c709a10b95.html